نقد پذیری

حق و حقیقت را هر کجا و از هر کس یافتید, بپذیرید, گرچه از اهل باطل باشد. باطل را و گرچه از زبان اهل حق بتراود, نپذیرید. همآره سخنان را مورد نقد قرار دهید; زیرا چه بسا گمراهی به وسیله آیه ای از کتاب خدا آراسته شده باشد, مانند آمیختن درهمی از مس با نقره و انسان را بفریبد و به اشتباه افکند; از این روی, در نگاه نخست, درهمِ خالص و ناخالص, یکی می نماید و کارشناسان تیزهوش می توانند سره از ناسره آن را بازشناسند.

در این سخن, به مفهوم نقد و انتقاد و جایگاه نقّادان آگاه در جامعه اشارت شده و بایستگی آن, به روشنی بیان گردیده است.

بی گمان, نقد به عنوان عاملی اصلاحی و پیش برنده و بالنده, به برنامه ریزان, سیاستگزاران و مدیران و مجریان, مجال بازنگری, همه سونگری و واقعیت نگری همراه با در نظر گرفتن افکار عمومی را می بخشد و جلوی بسیاری از ریزشها و دوباره کاریها و تکرویها را می گیرد و در نتیجه, طرحها را در راستای سودهی و بهره مندی بهتر و بیش تری قرار می دهد و از اسرافها و اترافها و گاه از ریخت وپاشهای حاشیه ای و جانبی نیز جلوگیری می کند.

بنابراین, در اصل نیاز جامعه و مدیران به نقد و بایستگی وجود نقادان تیزبین در اجتماع نمی توان تردید کرد, لکن این نیمی از کار است, نیم دیگر که کامل کننده این بخش است, مسأله (نقدپذیری) و به کار بستن نقد ناقدان است.

منبع:http://www.hawzah.net

چگونه نقدپذیر شویم؟!...